زندگی پراست از گره هایی که تو آن را نبسته ای اما باید تمام آنها را به تنهایی باز کنی، تنهای تنها
.
.
.
درود بر انسانهای خوب آنانکه در اندیشه ی دیگران تصویر زیبا مینگارند، تا آنجا که یادشان زیبا و خاطرشان همواره در دل خواهد ماند
.
.
.
پایانی برای قصه نیست چرا که نه گوسفندان عاقل میشوند و نه گرگها سیر “پس بهتره خوشحال باشی و زندگی با تمام غم و شادی هاست که معنا پیدا میکنه “
.
.
.
به اندازه ی باورهای هرکسی، با او صحبت کن بیشتر که بگویی تو را احمق فرض خواهد کرد
.
.
.
اشکی که هنگام شکست میریزم، همان عرقی ست که هنگام تلاش نریختیم!
.
.
.
اگر کفشت پاتو میزد و از ترس قضاوت مردم پابرهنه نشدی، و درد رو به پات تحمیل کردی، دیگر در مورد آزادی شعار مده
.
.
.
با خودت صادق باش و نگران آنچه دیگران درباره ات فکر میکنن نباش! تعریفی را که آنها از تو دارند نپذیر، خود، خودت را تعریف کن
.
.
.
پریدن کار دل است و قدم زدن کار عقل اگر لذت جهان خواهی با دل همسفر شو و اگر مقصد خواهی آهسته برو
.
.
.
در مقابل تقدیر خداوند مانند کودک یکساله ای باش که وقتی اور را به هوا می اندازند میخندد چون ایمان دارد او را میگیرند
.
.
.
همیشه سخت ترین نمایش به بهترین بازیگر تعلق دارد، شاکی سختی های دنیا نباش، شاید تو بهترین بازیگر خدایی!
--------------------------------
ای دوست به خدا دوری تو دشوار است / بی تو از گردش ایام دلم بیزار است
بی تو ای مونس جان ، دل ز غمت می سوزد / دل افسرده ی من طالب یک دیدار است
.
.
.
سفر از فاصله ی دور حکایت دارد / خسته با رفتن احساس رفاقت دارد
چه صمیمانه به درگاه خدا گویم / که دلم از دوری دوست شکایت دارد
.
.
.
دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن ؟؟؟ / در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن
از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن / از دوستان جانی مشکل توان بریدن
.
.
.
گاه می توان براى یک دوست چند سطر سکوت به یادگار گذاشت
تا او در خلوت خود هر طور که خواست آنرا معنا کند
.
.
.
من و یاد تو و یک سینه تنگ / شبی تار و سه تاری خسته آهنگ
کمی با چشمهایم مهربان باش / مزن ای دوست بر آیینه ات سنگ
.
.
.
در حنجره ام شور صدا نیست رفیق / یک لحظه دلم ز غم جدا نیست رفیق
بگذار که قصه را به پایان ببرم / آخر غم من یکی دو تا نیست رفیق
.
.
.
زندگانی باهمین شوروهمین شبهاخوش است
باهمین بیش وهمین کمها خوش است
زندگی کردیم وشاکی نیستیم/بر زمین خوردیم وخاکی نیستیم
دور هستیم ازرفیقان ولی غافل از یاد رفیقان نیستیم
.
.
.
تو به پاکی عقیقی/مثل دریاها عمیقی
فهمیدی چرا میخوامت؟/اخه بهترین رفیقی
.
.
.
من یاد خوش دوست به دنیا ندهم / لبخند خوشش به حور رعنا ندهم
گر یاد کند مرا هر از گاهی چند / گرد رخ وی به چشم بینا ندهم
.
.
.
یه تکیه گاهی واسه این دل من / یه وقت نری جدا نشی تو از من
رفیق نیمه راه دل نباشی / چه سوتوکوره اگه تو نباشی
.
.
.
هرقدر رفاقت بکنم می ارزی / اظهار صداقت بکنم می ارزی
آنقدر عزیزی تو برایم ای دوست / صدبار که یادت بکنم می ارزی
.
.
.
باوفا! مهر تو اندر جان ماست / زندگی بی دوستی زندان ماست
کم بزن آتش دل بی تاب را / یاد خوبت روز و شب مهمان ماست
